Cuda

Okładka książki Cuda Elena Medel
Okładka książki Cuda
Elena Medel Wydawnictwo: W.A.B. literatura piękna
288 str. 4 godz. 48 min.
Kategoria:
literatura piękna
Wydawnictwo:
W.A.B.
Data wydania:
2023-08-23
Data 1. wyd. pol.:
2023-08-23
Liczba stron:
288
Czas czytania
4 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788383187907
Tłumacz:
Agata Ostrowska
Średnia ocen

6,5 6,5 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Ładowanie Szukamy ofert...

Patronaty LC

Mogą Cię zainteresować

Oceny

Średnia ocen
6,5 / 10
52 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
535
181

Na półkach: ,

Książka wybrana w ciemno i nawet jest to chyba debiut. Opowiada o dwóch kobietach, babce i jej wnuczce, które nigdy się nie poznały, obie trafiają do Madrytu w innych czasach, a jednak mają sporo ze sobą wspólnego. Autorka opowiada ich losy przez pryzmat nierówności ekonomicznych, słabszej pozycji kobiety w społeczeństwie, niechcianych ciąż i małżeństw. Wiele w niej prawdy i trafnych spostrzeżeń. Maria i Alicia nie są zbyt sympatyczne, ale to silne kobiety, które muszą same o siebie zadbać. A pochodzenie z peryferii miast i z nizin społecznych nie sprzyja lekkiemu życiu, czy powinniśmy mieć im za złe, że odrzucają stereotypy, wolą niezależność, finansową stabilizację od tradycyjnych ról kobiecych? Podobała mi się ta książka, tym bardziej, że autorka jest poetką i pisze ją w pięknym stylu.

Książka wybrana w ciemno i nawet jest to chyba debiut. Opowiada o dwóch kobietach, babce i jej wnuczce, które nigdy się nie poznały, obie trafiają do Madrytu w innych czasach, a jednak mają sporo ze sobą wspólnego. Autorka opowiada ich losy przez pryzmat nierówności ekonomicznych, słabszej pozycji kobiety w społeczeństwie, niechcianych ciąż i małżeństw. Wiele w niej prawdy...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
2746
1838

Na półkach:

Losy dwóch kobiet, pozornie sobie obcych. Kobiet, które marzą o wolności, zrozumieniu, wysłuchaniu w świecie, w którym o feminizmie mówiło się mało albo tyle, co nic.

Losy dwóch kobiet, pozornie sobie obcych. Kobiet, które marzą o wolności, zrozumieniu, wysłuchaniu w świecie, w którym o feminizmie mówiło się mało albo tyle, co nic.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
474
426

Na półkach: ,

„cuda” to debiutancka powieść osadzona w realiach hiszpańskiej rewolucji i przyglądająca się jej społeczeństwu przez pryzmat dwóch kobiet: babki i wnuczki. nieco poszarpana, utrzymana w formie strumienia świadomości narracja skupia się przede wszystkim na ekonomicznym i feministycznym wymiarze egzystencji obu bohaterek. biorąc pod uwagę, że w opisywanej rzeczywistości ta druga kategoria dopiero powoli dojrzewa, dochodzi do przygnębiającej obserwacji: tryby zmian wolno mielą, a do przeobrażenia mentalności o miejscu kobiety w świecie potrzeba będzie nie jednego pokolenia, ani jak w przypadku opisywanych postaci - nie dwóch.

to boleśnie autentyczna historia o przymusie milczenia i niewychylania się, bo ceną może być utrata jedynego źródła dochodu i niezależności. język czerpiący z poezji jednocześnie dobitnie, ale też w sposób nieco zniuansowany opowiada o źle podjętych decyzjach — nie tylko przez nas, ale i za nas. to dosadny i wyrazisty głos kobiet z klasy robotniczej, które chcą żyć, ale w pierwszej kolejności muszą w ogóle przetrwać. tym samym to wyjątkowo zdecydowana i czytelna rzecz o pieniądzach i ich namacalnej roli w życiu każdej kobiety, zostawiająca czytelnika z reorientacją wektora niektórych dyskusji o zmianach społecznych: bowiem żeby mieć czas i siłę o nie walczyć, trzeba mieć zapewnione minimum potrzeb. sięgając po „cuda” polecam uwadze szczególnie ten wątek, bo znam smak herbaty parzonej po kilka razy z jednej torebki i zaręczam, że nie w głowie mi wówczas były demonstracje postępowych poglądów.

„cuda” to debiutancka powieść osadzona w realiach hiszpańskiej rewolucji i przyglądająca się jej społeczeństwu przez pryzmat dwóch kobiet: babki i wnuczki. nieco poszarpana, utrzymana w formie strumienia świadomości narracja skupia się przede wszystkim na ekonomicznym i feministycznym wymiarze egzystencji obu bohaterek. biorąc pod uwagę, że w opisywanej rzeczywistości ta...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
981
435

Na półkach:

Cóż, książka. Poszatkowana, opisująca różne czasy osób z jednej rodziny. Wnuczki Alicji, której ojciec popełnia samobójstwo chcąc uniknąć bankructwa i babci Marii, która nie wychowywała swej córki. Feministki. Wyzwolone. Niezależne. Łaknące wolności. Mocne charakteru skazane na wewnętrzną samotność. A w tle polityka ówczesnej Hiszpanii. Obydwie, choć się nie znają los wywiewa do Madrytu, przez moment się widzą na demonstracji, nie poznają. Ciekawa. Warto.

Cóż, książka. Poszatkowana, opisująca różne czasy osób z jednej rodziny. Wnuczki Alicji, której ojciec popełnia samobójstwo chcąc uniknąć bankructwa i babci Marii, która nie wychowywała swej córki. Feministki. Wyzwolone. Niezależne. Łaknące wolności. Mocne charakteru skazane na wewnętrzną samotność. A w tle polityka ówczesnej Hiszpanii. Obydwie, choć się nie znają los...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1270
759

Na półkach: ,

„Siedzieć cicho i pozorować normalność, to najlepszy sposób, żeby zapomnieć.“



Opowieść dwóch żyć podróżujących na trasie Kordoba - Madryt. Żyć połączonych ze sobą linią, która początkowo pozostaje niewidzialna. Maria dąży do odzyskania zaimków dzierdzawszych, by coś w końcu było jej. Alicia śni o ojcu, który rozbija się samochodem, a potem wisi na sznurze nad wrakiem. Obie zmagają się z wielkim dyskomfortem psychicznym, otacza je brud świata, wiele emocji wisi w powietrzu. Ich relacje z rodziną oraz przyjaciółmi są skomplikowane, ale nie bardziej niż relacje z samym sobą. Pozorują normalność, by funkcjonować i iść do przodu.

„Cuda“ to zapis życia kobiet w zmieniającym się społeczeństwie Hiszpanii. Stajemy się świadkami upadku komunizmu i dyktatury Francisco Franco oraz wybuchu feminizmu, powolnego zyskiwaniu praw i przywilejów. Na tle politycznym zmienia się wiele, ale dzieje się to na drugim planie. Na pewno więcej wyłapią osoby, które choć namiastkę historii państwa znają, ale i nie posiadający takiej wiedzy łatwo odczytają nastroje społeczne. Elena Medel bowiem niczego nie tłumaczy całkowicie i pozostawia dużo miejsca na uczucia.

Myślę, że na „Cuda“ trafiłam w momencie, gdy nie mogłam oddać powieści serca. Gdybym aktualnie była w spokojniejszym okresie życia, gdybym przysiadła i przeczytała ją bez większych przerw... Wtedy udałoby jej się mnie oczarować. A tak przyznaję, że to dobry zapis emocji oraz relacji, ale nie mogę wyrazić większego entuzjazmu.


przekł. Agata Ostrowska

„Siedzieć cicho i pozorować normalność, to najlepszy sposób, żeby zapomnieć.“



Opowieść dwóch żyć podróżujących na trasie Kordoba - Madryt. Żyć połączonych ze sobą linią, która początkowo pozostaje niewidzialna. Maria dąży do odzyskania zaimków dzierdzawszych, by coś w końcu było jej. Alicia śni o ojcu, który rozbija się samochodem, a potem wisi na sznurze nad wrakiem....

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
224
146

Na półkach:

myślę od południa, jak tu ładnie skleić w słowach swoją opinię po przeczytaniu „Cudów” i wciąż chyba nie jestem pewna. Kuba przyszedł dziś z pracki, a ja właściwie już od progu, mu powiedziałam:
- Skończyłam książkę. I pierwszy raz od dawna, nie wiem, co o niej powiedzieć.
- W jakim sensie? - zapytał. No to starałam mu się wytłumaczyć i tak samo zrobię to tutaj.

ta książka na pewno wymagała ode mnie sto procent uwagi. Miałam wrażenie, że (w cudzysłowie oczywiście),nie miała żadnych: przecinków, kropek, myślników, niczego. Akcja leciała, jak najprostsze myśli wylewające się ze środka umysłu, bez chwili zatrzymania. Nie dało się nawet o niej pomyśleć. Ale też chyba właśnie taka była opowieść o życiu Marii i Alicii. Leciała bez zatrzymania. Na pewno nie jest to najprościej napisana książka - nie w kwestii doboru trudnych słów, ale pióra, w którym czuć poezję.

Jest to opowieść o kobietach, o feminizmie. Położona w zwykłej codzienności i trudach bycia kobietą- mamą, córką. w trudach relacji, zrozumienia, próby wyrwania się. o prawach, wolności, walce. wyborach. często trudnych, wymagających poświęceń. i o pieniądzach.
historia dwóch kobiet, które żyją w różnych czasach w Hiszpanii, a jednak tak wiele podobnych rzeczy na nie wpływa. osacza. obie próbują żyć, będąc kobietami bez pieniędzy. i obie mimo to, chcą zabierać głos i wyrwać się z przestrzeni, do których są dopisywane.

podobała mi się ta prostota, nie umiem do końca tego opisać, ale jednocześnie mnie intrygowała, jak i odwrotnie. czy ma to sens?

czuję, że to tego typu książka, że nie znajdzie się czytelnik po środku. Albo się ją pokocha, albo się jej nie zrozumie i nie polubi. jeszcze nie do końca wiem, po której jestem stronie.

zostawiam jej mocne 3/5, choć nie jestem pewna, czy ta ocena się nie zmieni. mam ochotę wrócić do niej za jakiś czas i jeszcze raz ją przeczytać. ciekawa rzecz.

myślę od południa, jak tu ładnie skleić w słowach swoją opinię po przeczytaniu „Cudów” i wciąż chyba nie jestem pewna. Kuba przyszedł dziś z pracki, a ja właściwie już od progu, mu powiedziałam:
- Skończyłam książkę. I pierwszy raz od dawna, nie wiem, co o niej powiedzieć.
- W jakim sensie? - zapytał. No to starałam mu się wytłumaczyć i tak samo zrobię to tutaj.

ta książka...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
397
397

Na półkach:

Gdy głos kobiet staje się słyszalny dzieją się prawdziwe cuda !

Tak stało się za sprawą rewolucji jaka dokonała się od czasu upadku dyktatury po wybuch nastrojów feministycznych w Hiszpanii.
Za pomocą strumienia świadomości wędrujemy przez kilkadziesiąt lat historii tego kraju, a przemawia do nas głos klasy robotniczej, kobiet dotąd niesłyszanych.
Podobało mi się sposób przedstawienia bohaterek i tego, że autorka nie skupiła wszystkich możliwych nieszczęść, a każda z kobiet dostała swój przydział, jak to w życiu bywa.

Historia przedstawiona beż zbędnego romantyzowania, bez gloryfikowania macierzyństwa, z zachowaniem równowagi, czyli tak jak lubię.
Nie porwała mnie natomiast na tyle, by opiewać ją w zachwytach. Choć to porządnie napisana opowieść jak na debiut, a w warstwie językowej czuć wyraźne zamiłowanie do poezji.
Jeśli szukacie książki z akcentem feministycznymi warto po nią sięgnąć.

Gdy głos kobiet staje się słyszalny dzieją się prawdziwe cuda !

Tak stało się za sprawą rewolucji jaka dokonała się od czasu upadku dyktatury po wybuch nastrojów feministycznych w Hiszpanii.
Za pomocą strumienia świadomości wędrujemy przez kilkadziesiąt lat historii tego kraju, a przemawia do nas głos klasy robotniczej, kobiet dotąd niesłyszanych.
Podobało mi się sposób...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1221
1042

Na półkach: , , , ,

Bardzo dobra powieść, która wymaga oddania jej całej uwagi. Elena Medel nawet nie stara się stawiać pauz pomiędzy losami Marii i Alicii, oddzielać życia, które już obrosło siwizną i zmarszczkami od tego, które kwitnie pełnią trzydziestoletniości. Czasem nazwie rozdział miastem, czasem uczuciem lub prostym słowem ale rok opisany na początku łatwo przejdzie w inne, oddalone nawet o lata.

Trudno zdać relację z treści, bo ta opiera się na dwóch, równoległych podróżach trasą Kordoba - Madryt. A w obu miastach dzieje się życie, zmienia historia Hiszpanii i herstoria dwóch bardzo zwykłych, jakże frapujących postaci (nie cierpię słowa 'herstoria' ale tutaj idealnie oddaje odrębność kobiecego spojrzenia). Treść zamknię się więc we dorastaniu i dojrzewaniu. Tożsamość bohaterek oprze się na własności, wolności ekonomicznej, prawie do decydowania o sobie. Na pieniądzach, a może na władzy...

Brzmi poważnie, społecznie i bardzo feministycznie. Ale nie, przede wszystkim jest pięknie tym trudem, brudem i milczeniem, które składają się na finalne decyzje. Przeplecione losy kobiet będą prowadziły do jednej rodziny. Także w boczne ścieżki, czasem krótkie powroty. Zostawione dziecko zemści się obojętnością, bieda ustali skromne miejsca zamieszkania i fizyczną pracę a wszystkie "Cuda" zamienią się z pieniędzy... w co? Władzę? Spełnienie? Wolność?

Kobiety musiały obrać drogi, które poszatkowały ich wzajemne relacje. Trochę jak w życiu albo bardzo jak w życiu. Można było mieć pieniądze i nie wyjechać, znać córkę, potem wnuczki... Można było nie mieć pieniędzy i nie śnić co noc twarzy wiszącego na gałęzi ojca. Plącze się po książce smutek, upór, mocne postanowienie 'nie bycia zranioną'. Plącze się też miłość i pamięć. Obie niechciane.
Bardzo mnie rozmiękczyły "Cuda" - rozsypane w wolność i żal monety, za którymi trzeba było iść w świat.
Polecam.
Ps. Naprawdę warto czytać uważnie. Szkoda, żeby chaos, którego skrajem przemieszcza się Medel, odebrał nam radość z intymnej relacji z dwóch żywotów, które zderzą się ledwie na moment.
Przekład: Agata Ostrowska

Katarzyna
we współpracy z Wydawnictwem W.A.B.

Bardzo dobra powieść, która wymaga oddania jej całej uwagi. Elena Medel nawet nie stara się stawiać pauz pomiędzy losami Marii i Alicii, oddzielać życia, które już obrosło siwizną i zmarszczkami od tego, które kwitnie pełnią trzydziestoletniości. Czasem nazwie rozdział miastem, czasem uczuciem lub prostym słowem ale rok opisany na początku łatwo przejdzie w inne, oddalone...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1129
307

Na półkach: ,

Z ciekawością obserwowałam, jak Medel zacieśnia coraz bardziej z pozoru luźno powiązane ze sobą tematy i wątki. I mimo że portrety kobiecych postaci nie nabierają emocjonalnej intensywności, a samo zakończenie nie przynosi literackiego katharsis, szczerość i autentyzm prozy Medel uwodzi od pierwszej do ostatniej strony. "Cuda" to mocno kobieca powieść, subtelna w swoim feministycznym wydźwięku, utkana ciasno z buntu i rezygnacji, bezsilności i pragnienia autonomii. Książka, która trafnie obrazuje, jak duży wpływ na nas samych i nasze życie mają pieniądze – ich nadmiar lub brak. Jak szlachetne idee weryfikowane są okrutnie przez prozę codzienności – trudy egzystencji, międzyludzkich relacji, macierzyństwa, możliwości i ograniczeń. W szczerym, trzeźwym, realistycznym spojrzeniu Medel kryje się moc "Cudów". Polecam!

Z ciekawością obserwowałam, jak Medel zacieśnia coraz bardziej z pozoru luźno powiązane ze sobą tematy i wątki. I mimo że portrety kobiecych postaci nie nabierają emocjonalnej intensywności, a samo zakończenie nie przynosi literackiego katharsis, szczerość i autentyzm prozy Medel uwodzi od pierwszej do ostatniej strony. "Cuda" to mocno kobieca powieść, subtelna w swoim...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
930
927

Na półkach:

Elena Medel w tej na poły feministycznej powieści napisanej strumieniem świadomości odmalowuje portrety dwóch kobiet, które pragną wyrwać się spod jarzma patriarchalnych oczekiwań, ale bieda często na to nie pozwala. Tłem Hiszpania i zmiany w postrzeganiu niezależności kobiet i ich drogi do wolności na przestrzeni lat. Medel rozprawia nad rolami kształtowanymi przez kulturę,w której zostaliśmy wychowani. Opowiada o istocie tożsamości, poczuciu obcości, odrębności, emancypacji i demonstracjach pogwałconych często praw. Codzienność bohaterek zdeterminowana jest przez nawarstwiające się problemy ekonomiczne i dziedziczenie pokoleniowych traum. Podoba mi się ukazanie dwóch przecinających się narracji i różnic wynikających z pokolenia i uniwersalizm historii.To widok na to,że wielki wpływ na naszą codzienność ma ustrój polityczny. Autorka w debiucie desekralizuje macierzyństwo,co cieszyło.Wypowiada się o obietnicach bez pokrycia, na które łapie się wiele z nas. Zadaje pytania o sieć zależności rodzinnych, które ciążą kamieniem u szyi. Werbalizuje o konsekwencjach arbitralnych wyborów i wpływie pochodzenia i klasy społecznej na dalsze koleje żywota. Rozległe, bolesne i zawoalowane doświadczenia oraz naturalistyczne opisy mogą wielu przytłoczyć. Doceniam miraże Madrytu, wielopłaszczyznową(chociaż) poszatkowaną konstrukcję i odniesienia do nierówności płacowych oraz strajku kobiet w Hiszpanii z 2018 roku. Jeśli poszukujecie gorzkiej rozprawy o tym, na jak wielu polach nadal dyskryminowane są kobiety -sięgnijcie.
Przełożyła Agata Ostrowska

Elena Medel w tej na poły feministycznej powieści napisanej strumieniem świadomości odmalowuje portrety dwóch kobiet, które pragną wyrwać się spod jarzma patriarchalnych oczekiwań, ale bieda często na to nie pozwala. Tłem Hiszpania i zmiany w postrzeganiu niezależności kobiet i ich drogi do wolności na przestrzeni lat. Medel rozprawia nad rolami kształtowanymi przez...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Książka na półkach

  • Chcę przeczytać
    115
  • Przeczytane
    58
  • 2023
    6
  • Posiadam
    5
  • 2024
    3
  • Audiobooki
    3
  • Przeczytane 2023
    2
  • Niedostępne
    1
  • Hiszpańskojęzyczne
    1
  • Premierowe
    1

Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Cuda


Podobne książki

Przeczytaj także